வெள்ளி, செப்டம்பர் 01, 2017

செவ்வரி ஓடிய பாதங்களுக்கு....

பதுக்கென்று பாஞ்ச பல்லி
பாதகமாய் சேதி சொல்ல
எதுக்கென்று தெரியாமல்
எனக்குள்ள நான் ஒழிய
களுக்கென்று சிரித்த
காரிகையே - உந்தன்
கணுக்கால் இருந்து நீளும்
காலிருக்கே - அம்மாடி
மணிக் கணக்காய் பார்த்தபடி மாய்ஞ்சிருப்பேன்!

நீளம் அது நீளம்
நீலாம்பரி வெள்ளைப்
பாதமது பாதம்
பதித்தற்கே சிவந்து நிற்கும்;
வரி வரியாய் சிந்த ரேகை
வளவளத்த பாதையிலே
காலன் புரையன் என்ற
நா(ள)கங்கள் ஓடி நிற்கும்

முணுக்கென்று வளந்து நிக்கும்
மீசை முடி முள் குத்தும்
கருக்காய் வளர்ந்த தேகம்
காய்ந்து கிராப்பெடுக்கும்
சுருக்காய் நீ வந்து
சுளுக்கெடுக்கும் சிரிப்போடு
படுக்காயோ பாதகத்தி
பல்லிளிக்கப் பண்ணுவையோ!